Archive for Luty, 2014

Sos boloński

Sos boloński w kuchni włoskiej ma dość szerokie zastosowanie. Jednym z nich jest spaghetti, innym zaś lasagne. Oba sosy niby nazywają się tak samo, ale trochę się od siebie różnią. Sos boloński do lasagne jest trochę gęstszy od tego do spaghetti i ma trochę inny skład. Najważniejsze i nie zmienne w obu jest oczywiście mięso mielone. Do lasagne powinno ono być najpierw podsmażone na małym ogniu, w oliwie razem z czosnkiem. Czosnek najlepiej by było żeby był wyciśnięty, jednak może być również bardzo drobno pokrojony. Mięso mielone z czosnkiem powinno być smażone około 20 minut. W trakcie tego smażenia mięso trzeba rozdrabniać na małe kawałeczki, żeby nie usmażyło nam się w formie jednej wielkiej kuli w środku surowej. Gdy mięso jest już odpowiednio przygotowane trzeba do niego dołożyć pomidory. Powinny być one sparzone i obrane. Dodatkowo powinno się wrzucić trochę posiekanej włoszczyzny i trzeba sos doprawić. Podstawowymi przyprawami jest bazylia, oregano, sól i pieprz. Inne przyprawy są kwestią gustu osoby gotującej. Po doprawieniu wrzucamy do mięsa pieczarki pokrojone w plastry. Pieczarka puści trochę wody, ale jednocześnie się sparzy w powstałym już sosie i mięsie. Ważne jest żeby sos boloński się dość długo dusił, minimum 40 minut, warto przy tym zauważyć, że taki prawdziwy sos boloński dusi się nawet 3 godziny. Gdy sos trochę przestygnie dokładamy do niego starty ser i mieszamy. W takie formie możemy go układać warstwowo w lasagne.

Mielone i makaron, lasagne

Bardzo lubianą, a zarazem szybką w wykonaniu potrawą jest lasagne. Jest to potrawa pochodząca z kuchni włoskiej jednak jest znana na całym świecie. Podstawą lasagne jest przede wszystkim makaron w formie płatów, mięso mielone w sosie bolońskim oraz sos beszamelowy. Przygotowując lasagne pierwszą rzeczą, jaką powinniśmy zrobić jest sos beszamelowy. Potrzebne nam do tego będzie przede wszystkim mleko, masło i mąka. Całość na wolnym ogniu cały czas roztrzepujemy trzepaczką. Gdy nasz sos zgęstnieje i będzie nam się wydawało, że ma formę gęstej śmietany musimy go zdjąć z ognia żeby nam się nie przypalił i odstawiamy na bok. W dalszej części powinniśmy ugotować specjalne płaty makaronu do lasagne. Powinny one być ugotowane na wpół twardo, ponieważ podczas pieczenia na pewno dojdą one do siebie i będą mięciutkie. Ugotowane płaty makaronu najlepiej jest ułożyć w żaroodpornym naczyniu wysmarowanym masłem. Jeżeli nie posiadamy takiego naczynia powinniśmy wziąć coś w miarę wysokiego i takiego, co możemy włożyć do rozgrzanego piekarnika. Jest to ważne, ponieważ nikt z nas nie chce jeść lasagne razem ze szkłem czy innym odłamkiem naczynia, który powstanie w wyniku zbyt wysokiej temperatury dla naczynia. Gdy mamy już przygotowaną pierwszą warstwę makaronu powinniśmy go polać sosem beszamelowym. W dalszej części powinien iść sos boloński i znów makaron. Warstwy powinny się powtarzać, jednak ostatnią powinien być sos boloński i starty ser.

Szlachetna Anglia i jej skarby

Każdy kraj tak naprawdę z biegiem czasu zyskuje swoje tradycyjne dania. Niekiedy są to przepisy przekazywane z pokolenia na pokolenie, a czasami są narodową tradycją, która zawsze powinna się znaleźć na stole. Tak jak każde z państw tak i Anglia takie potrawy posiada. Przez wiele lat utrzymywała się opinia, że kulinaria angielskie są pozbawione jakiegokolwiek smaku czy wyrazistości. Spowodowane to było tym, że w okresie międzywojennym oraz okresie obu wojen wszelkiego rodzaju składniki do pożywienia były słabej jakości i faktycznie nie posiadały swojego smaku przez co potrawy z nich robione były mdłe i po prostu nie smaczne. W dniu dzisiejszym jest już inaczej. Kuchnia angielska pokazuje się z jak najlepszej strony, jej potrawy są bardzo cenione i lubiane przez wiele osób i w wielu krajach powstają specjalne restauracje kuchni angielskiej cieszące się bardzo dużą popularnością. Jak widać na wszystko można zmienić punkt widzenia. To, co kiedyś dla wielu nie nadawało się do jedzenia, było tylko paliwem a nie przyjemnością dziś jest przysmakiem. Na to wszystko mają wpływ przyprawy jakich używamy i ich jakość. Warto jest czasami zainwestować w droższą, bardziej intensywną przyprawę niż przez oszczędność doprowadzić, że nasze potrawy będą pozbawione duszy, smaku i sami przestaniem je lubić.

Meksyk i tortilla

Ciężko określić czy mówiąc o Meksyku od razu myśli się o tortilli, czy może jedząc tortillę od razu myśli się o Meksyku. Nie da się jednak w żaden sposób ukryć, że jedno z drugim jest ściśle powiązane. W Polsce nie musimy samodzielnie poszukiwać przepisów na ciasto do tortilli, ponieważ możemy już gotowe i bardzo dobre zakupić w sklepie. Są to specjalne naleśniki przeznaczone do sprzedaży. W kwestii kucharza pozostaje w tym przypadku przygotowanie farszu. Najważniejszy w farszu jest kurczak. Powinno się go umyć i trochę osuszyć. Mięso z kurczaka powinno być pokrojone w nie wielkiej szerokości paski. Jak w każdej sytuacji z mięsem, tak i w tej trzeba je natrzeć przyprawami, w szczególności papryką i odstawić na trochę żeby mięso tymi przyprawami przeszło. W tym czasie, gdy mięso z kurczaka będzie dochodzić należy przygotować warzywa. Mogą to być ogórki i papryka pokrojona w paski, albo pomidory, wszystkie warzywa zależą od tego, co kto lubi, ważne żeby w nich znalazła się charakterystyczna dla Meksyku papryka. Kurczaka trzeba podsmażyć i razem z warzywami ułożyć na podgrzanym naleśniku tortilli. Dodatkowo powinno się zrobić sos, najlepiej typowy dressing, który jest delikatny a jednocześnie dodaje wilgoci potrawie. Całość trzeba zwinąć w rożek i można od razu jeść, dopóki jest ciepłe.

Fasola i inne strączki

Bardzo często w potrawach możemy spotkać na przykład czerwoną fasolę. Bardzo wiele osób kojarzy ją od razu z kuchnią meksykańską. Kulinaria meksykańskie wywodzą się po części z tradycji indiańskich jak i hiszpańskich. Opierają się przede wszystkim na roślinach strączkowych i najróżniejszych odmianach papryki, a w szczególności na papryce chili. Właśnie, dlatego kuchnia meksykańska jest uważana za kuchnię bardzo ostrą i bogatą w bardzo przyswajalne aminokwasy. Oprócz kukurydzy czy fasoli i papryki bardzo ważne w kuchni meksykańskiej jest to, że połączona ona jest również z pewnego rodzaju ciastem. Jest to specjalna masa, na którą układane są składniki potraw tworząc w ten sposób idealną całość, a zarazem dając trochę lżejszy, delikatniejszy smak potrawy. Ciasto to zmniejsza smak przede wszystkim chili, która jest wyjątkowo silną i piekącą papryką. Jednak to właśnie ta papryczka jest charakterystyczna w szczególności dla kuchni meksykańskiej, dlatego osoby, które albo nie mogą jeść ostrych potraw, albo ich po prostu nie lubią nie powinny się decydować na tego typu dania. Tak samo od kuchni meksykańskiej powinny stronić osoby, które nie lubią roślin strączkowych, albo są na nie uczulone, bo może tych roślin nie być widać, ale w potrawie, chociaż jedna się na pewno znajdzie, bo jest to charakterystyczny element potraw kuchni meksykańskiej.

Włoskie przysmaki

Bardzo dużo osób chwali włoską kuchnię jednak nie każdy potrafi gotować po włosku. Jednym z takich włoskich przysmaków jest calzone. Jest to danie zarazem bardzo smaczne i jak i bardzo syte. Najważniejsze w nim jest ciasto. Wiadomo, że można kupić gotowe, ale nie daje to prawie żadnej satysfakcji ani z przyrządzenia tego dania ani z samego jego jedzenia. Do ciasta potrzebne są przede wszystkim drożdże. Tak jak przy każdym cieście drożdżowym tak i tu trzeba je rozpuścić z cukrem i ciepłym mlekiem. Gdy wszystko nam się rozpuści dolewamy roztwór do mąki, najlepiej pszennej. Następnie trzeba dodać trochę oliwy i sól do smaku. Taką masę trzeba dokładnie wymieszać aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Gdy ciasto będzie swobodnie nam się oklejać od palców oznacza to, że jest ono dobrze wyrobione, wtedy należy je nakryć, najlepiej ścierką i odstawić w ciepłe miejsce. W czasie około godziny ciasto powinno wyrosnąć. Gdy już wyrośnie dzielimy ciasto na równe kawałki, przeważnie wychodzi ich około 4. Formujemy z nich kule i rozwałkowujemy. Żeby nie było problemów z ich ułożeniem i jedzeniem najlepiej rozwałkować je na wielkość talerza. Na połówce ciasta układamy farsz. Z czego będzie się składał farsz jest fantazją samego kucharza, można w calzone włożyć naprawdę wszystko, co lubimy. Gdy już wszystko jest gotowe pozostaje tylko złożenie placka w pieroga i włożenie go na około 25 minut do piekarnika.

Ryba po chińsku

Chiny szczycą się bogactwem pięciu smaków i tysiącami możliwości wykonania jednej potrawy. W naszych polskich warunkach jest również możliwość stworzenia chińskiej potrawy. Weźmy na przykład rybę. Najpierw trzeba przygotować do ryby specjalne ciasto. W tym celu trzeba przesiać odpowiednią ilość mąki do miski a następnie na środek wbić żółtko od jajka. Aby można było ze sobą zmieszać jajko z mąką dodajemy dodatkowo mleko, parę łyżek oraz do smaku łyżkę oleju arachidowego. Białko pozostałe z jajka trzeba dobrze ubić i dodać do wyrobionego już ciasta. Kolejnym krokiem jest wykonanie odpowiedniego sosu do rybki. W tym celu w garnku mieszamy trzy łyżeczki koncentratu, papryczkę chili, żeby zachować ostry smak, czosnek do smaku i podstawę kuchni chińskiej, czyli sos sojowy. Wszystko dokładnie mieszamy na małym ogniu pomału dodając wodę, cukier oraz olej ryżowy. Wszystko musi przejść sobą nawzajem, więc po zagotowaniu trzeba sos odstawi na chwil na bok. Jak mamy już prawie wszystko przygotowane czas najwyższy zabrać się za przygotowanie samej ryby. W tym celu w woku trzeba rozgrzać dość dużą ilość oleju, ponieważ ryba będzie smażona na głębokim oleju. Białą rybę obtaczamy we wcześniej przygotowanym cieście. W takiej formie zaczynam rybę smażyć na głębokim oleju około 8 minut cały czas ją obracając oby równomiernie nam się kawałki ryby zarumieniły. Usmażoną podajemy z wcześniej przygotowanym sosem.

Kebab w Polsce

Często przy polskich ulicach można się spotkać z najróżniejszymi knajpami oferującymi jedzenie. Knajpami, ponieważ nie są to jakieś wyjątkowe restauracje tylko zwykłe Fast foods. W tych właśnie miejscach jest podawane jedno danie kuchni orientalnej, a mianowicie jest to kebab. Potrawa ta ma bardzo dużo odmian, jednak w Polsce jest to doner kebab, czyli odmiana typowo turecka. Jest to danie, które składa się przede wszystkim z baraniny, jednak bardzo często to mięso jest zastępowane cielęciną lub drobiem. Stworzenie kebabu wygląda tak, że na specjalnych uchwytach zakładane jest doprawione mięso. Te uchwyty obracają cały czas mięso w opiekaczu czy też piecu, aby było równo opieczone. Takie Roźno zakłada się pionowo, żeby mięso można było z góry na dół równomiernie ścinać. Mięso ścina się albo na talerz, albo w specjalną bułkę. Następnie dodaje się warzywa takie jak papryczki, oliwki czy kapustę. Dodatkowo polewa się całość i w środku sosem, a na samą górę układa się ser. Jest to specyficzne wykończenie każdego kebabu dodające smaku i charakteru potrawie. Tak podane danie jest lubiane przez bardzo dużą liczbę ludzi i cieszy się dużą popularnością zarówno wśród osób starszych jak i młodszych. W ten sposób tradycyjne tureckie danie stało się szybką przekąską dla każdego i w każdym miejscu.

Za plackami do Gracji

Jedną z najzdrowszych sztuk kulinarnych jest kuchnia grecka. Charakteryzuje się ona przede wszystkim dużym użyciem oliwy z oliwek, czosnku i cebuli. Niektórzy mogą stwierdzić, że jest to sztuka kulinarna, która nie koniecznie przyjemnie pachnie, jednak czasami żeby być zdrowym trzeba trochę pocierpieć. Jednym z takich dość dobrze znanych dań, a raczej przystawek charakterystycznych dla kuchni greckiej są placuszki z cukinii i sera fety. Jeżeli ktoś, chociaż raz przygotowywał placki ziemniaczane to z tymi też nie powinien mieć kłopotu. Najpierw jak z samej nazwy wynika trzeba zetrzeć na grubej tarce cukinię i ją odpowiednio doprawić, przede wszystkim solą. Gdy cukinia pod wpływem soli puści po około 3 godzinach trzeba ją odsączyć. W między czasie powinno się przygotować ser oraz koperek. Ser trzeba zetrzeć na tarce o takich samych oczkach jak cukinię, a koperek drobno posiekać. Następnie wszystko trzeba wymieszać w jednej misce dodając do tego bułkę tartą i kaszę mannę. Gdy osiągniemy już jednolitą masę i doprawimy wszystko do smaku możemy prze4jść do formowania małej wielkości krążków, czyli małych placuszków. Placki trzeba obtoczyć w bułce tartej jak kotlety i smażyć na rozgrzanej oliwie z oliwek, aż uzyskamy złocisty kolor. Tak przyrządzone placuszki można podawać zarówno na ciepło jak i na zimno.

Bogactwo Chin

Jedną z najbardziej oryginalnych kuchni jest oczywiście kuchnia chińska. Kulinaria wykonane w tym stylu nie wszystkim od razu smakują, jednak po czasie każdy w tego rodzaju kuchni jest w stanie znaleźć coś odpowiedniego dla siebie. Ta różnorodność i dopasowanie do każdych gustów spowodowana jest przede wszystkim tak zróżnicowanym terenem, na jakim znajduje się państwo chińskie. Kuchnia chińska charakteryzuje się przede wszystkim tym, że prawie wszystkie potrawy powstają w specjalnej, głębokiej patelni zwanej wokiem. To właśnie ona służy tak naprawdę, jako patelnia czy jako garnek – wok jest wielofunkcyjny, a chińscy kucharze potrafią to idealnie wykorzystać. Jak w każdej kuchni tak i w chińskiej spotyka się charakterystyczne smaki. Dla Chin jest ich aż pięć, dlatego czasami chińskie potrawy są nazywane potrawami pięciu smaków – gorzkiego, słonego, słodkiego, kwaśnego i ostrego. Kulinaria chińskie są bardzo bogate i chyba są jedyną kuchnią na świecie, w której jedną potrawę można przyrządzić na tysiące sposobów w zależności od tego gdzie, kto się nauczył ją przygotowywać. Tak, więc jak widać to Chiny są krajem, w którym nie dość, że istnieje tysiące potraw to jeszcze przygotowuje się je na tysiące sposobów i właśnie przede wszystkim, dlatego warto jest spróbować chińskich kulinariów.